Είχα ακούσει για τον Ναγκίμπ Μαχφούζ, τον σπουδαίο Αιγύπτιο συγγραφέα, αλλά δεν είχα την ευκαιρία να εντρυφήσω στο έργο του. Αφορμή όμως για την αναμόχλευση του συγγραφικού του υλικού, στάθηκε μια αφιερωματική εκπομπή που προβλήθηκε (σε επανάληψη) προ μηνός περίπου από το κανάλι της Βουλής.
Στην εκπομπή, που γυρίστηκε το 1999 και λίγα χρόνια πριν το θάνατο του το 2006, ο Μαχφούζ μιλά με λόγο απλό αλλά ουσιώδη για την σπουδαιότητα της ανθρώπινης ύπαρξης. Αναγνωρίζει την διαφορετικότητα των λαών και σέβεται την κάθε ιδιαιτερότητα. Δεν διαχωρίζει τους λαούς με κριτήριο την πίστη – και αυτή του η στάση αποτελεί αποστομωτική απάντηση στους απανταχού κατηγόρους των μουσουλμάνων. Βαθιά μέσα του πιστεύει -και το τονίζει με σπινθηροβόλο βλέμμα- πως μπορούν να συνυπάρξουν άνθρωποι διαφορετικής ιθαγένειας, διαφορετικής πίστης, προέλευσης και παραδόσεων – και αυτό γιατί οι ανάγκες όλων των ανθρώπων είναι ίδιες: ίδια η ανάγκη για αγάπη, για τροφή, για στέγαση, για ειρήνη, για ευημερία. Ίδια η ανάγκη για την πίστη, ίδια η ανάγκη για την χαρά, το γλέντι. Και πόσο ίδια η ανάγκη για το κλάμα, όταν ο πόνος χτυπήσει την πόρτα του καθενός.
Ο Μαχφούζ στα βιβλία του είναι λεπτομερής. Οι ανάπτυξη των κεφαλαίων δημιουργούν μια αίσθηση οικειότητας στον αναγνώστη, που σύντομα δένεται με τους χαρακτήρες και τα γεγονότα. Περιγράφει υπέροχα τους πρωταγωνιστές του, δίδοντας τους χαρακτηριστικά που συναντάμε και εμείς εδώ, στον τόπο που ζούμε, αλλά και όπου αλλού διαβάζονται τα βιβλία του. Άλλωστε, η αμεσότητα των κειμένων του και η ρεαλιστικότητα τους, ήταν η αφορμή που βραβεύτηκε με Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1988 (παραμένει ο μοναδικός Νομπελίστας του Αραβικού κόσμου).
Ο Μαχφούζ, στα 88 του, μιλά με πάθος μπροστά στον φακό, για την ανάγκη της αλληλεγγύης και της αγάπης – στοιχεία που έχουν εκλείψει από τον σύγχρονο πολιτισμό. Ο Μαχφούζ δεν κρίνει – προτείνει. Και προκρίνει την αγάπη, την αλληλεγγύη, το πάθος για την ζωή και τον έρωτα.
Υ.γ: «Ο δρόμος κοντά στο παλάτι» είναι το πρώτο μέρος της τριλογίας του συγγραφέα, που τιτλοφορείται «η Τριλογία του Καΐρου». Το βιβλίο πραγματεύεται την ιστορία μιας Αιγυπτιακής οικογένειας, στα χρόνια του Μεσοπολέμου έως το 1944. Τα άλλα δυο βιβλία είναι «Το παλάτι των επιθυμιών» και «Οι δρόμοι του Νείλου».
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου