Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιάννης Πάριος: «Ο κύκλος του έρωτα»



Στον διπλό δίσκο έχει ηχογραφηθεί το πρόγραμμα που παρουσίασε ο τραγουδιστής στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στις 14, 15, 16, 17, 18, 20 και 21 Φλεβάρη του 2012. Μαζί του, συμπράττει η Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ υπό τη διεύθυνση του Ανδρέα Πυλαρινού και ανσάμπλ μουσικών από την προσωπική ορχήστρα του καλλιτέχνη.


Η επιλογή του υλικού έγινε από τον ίδιο τον Γιάννη Πάριο και τον Μάκη Μάτσα. Οι ενορχηστρώσεις είναι του χρόνιου συνεργάτη του τραγουδιστή Νίκου Κούρου, ενώ την παραγωγή επιμελήθηκε ο Αχιλλέας Θεοφίλου.

Τα τραγούδια των δίσκων είναι τα ακόλουθα:

Cd (I)
1. Εισαγωγή - Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ (παίζονται αποσπάσματα από τα τραγούδια «Τα δάχτυλα» του Γ. Πάριου και «Σήμερα» του Στ. Σπανουδάκη)
2. Έρωτας είναι θαρρώ (μουσική: Χ. Βαρθακούρης, στίχοι: Γ. Πάριος) 
3. Είσαι 'συ ο άνθρωπός μου (μουσική: Σπ. Περιστέρης, στίχοι: Μ. Μαργαρίτης, διασκευή Μ. Μάτσα)
4. Αγαπάω και αδιαφορώ (μουσική, στίχοι: Ν. Άσιμος)
5. Για πάντα μαζί (μουσική: Ν. Λαβράνος, στίχοι: Δ. Ιατρόπουλος)
6. Έλα σε μένα (μουσική: Μ. Χατζιδάκις, στίχοι: Ν. Γκάτσος)
7. Πάτωμα (μουσική: Σ. Κραουνάκης, στίχοι: Λ. Νικολακοπούλου)
8. Αχ αγάπη (μουσική: Α. Βαρδής, στίχοι: Πυθαγόρας)
9. Τι σου ‘κανα και πίνεις (μουσική: Μ. Πλέσσας, στίχοι: Λ. Παπαδόπουλος)
10. Θυμάμαι (Nostalgias) (μουσική: Enrique Domingo Cadicamo - Enrique A. Rodriguez), στίχοι: Huan Carlos Cobian - ελληνικοί στίχοι: Πυθαγόρας)
11. Δεν ξεχνιέσαι, δεν ξεχνιέσαι (μουσική: Γ. Κατσαρός, στίχοι: Πυθαγόρας)
12. Έλα γι’ απόψε (μουσική, στίχοι: Χρ. Χαιρόπολος)
13. Απόψε (μουσική, στίχοι: Γ. Πάριος)
14. Όλα για τον έρωτα (μουσική: Ν. Ιγνατιάδης, στίχοι: Λ. Παπαδόπουλος)
15. Ποια νύχτα σ’ έκλεψε (μουσική: Μ. Πλέσσας, στίχοι: Λ. Παπαδόπουλος)
16. Τι θέλεις να κάνω (μουσική: Γ. Χατζηνάσιος, στίχοι: Κ. Ρουβηνέτης)
17. Αδιέξοδο (μουσική: Στ. Ξαρχάκος, στίχοι: Λ. Παπαδόπουλος)

Cd (II)

1. Ποιος να συγκριθεί μαζί σου (μουσική: Γ. Χατζηνάσιος, στίχοι: Ντ. Ρούνικ)
2. Κάνε λιγάκι υπομονή (μουσική, στίχοι: Β. Τσιτσάνης)
3. Το ξέρω πια δεν μ’αγαπάς (μουσική: Γ. Ζαμπέτας, στίχοι: Λ. Παπαδόπουλος)
4. Τα δάχτυλα (μουσική, στίχοι: Γ. Πάριος)
5. Ήρθα κι απόψε στα σκαλοπάτια σου (μουσική: Γ. Ζαμπέτας, στίχοι: Χ. Βασιλειάδης)
6. Το σημάδι του έρωτα (μουσική, στίχοι: Γ. Πάριος)
7. Τόσα γράμματα (μουσική, στίχοι: Γ. Πάριος)
8. Το σημάδι (μουσική: Μ. Τόκας, στίχοι: Σ. Αλιβιζάτος)
9. Όλα σ’ αγαπάνε (μουσική: Α. Χρυσοβέργης, στίχοι: Σ. Γιατράς)
10. Αχ τα μάτια σου (μουσική: Μ. Λοΐζος, στίχοι: Α. Δασκαλόπουλος)
11. Ένα σφάλμα έκανα (μουσική: Θ. Δερβενιώτης, στίχοι: Ν. Μουρκάκος)
12. Όλη η ζωή μου (μουσική: Α. Βαρδής, στίχοι: Β. Γιαννόπουλος)
13. Τώρα πια (Tu t’ en vas) (μουσική: Alain Barriere, ελληνικοί στίχοι: Πυθαγόρας)
14. Την αγαπούσα παραδέχομαι (μουσική: Ζακ Ιακωβίδης, στίχοι: Πυθαγόρας)
15. Μου ‘χεις κάνεις τη ζωή μου κόλαση (μουσική: Α. Βαρδής, στίχοι: Β. Γιαννόπουλος)
16. Το τραγούδι του Χάρη (Πιο καλή η μοναξιά) (μουσική: Χ. Βαρθακούρης, στίχοι: Γ. Πάριος)
17. Δεν μετανιώνω (Comme d’ habitude) (μουσική: Jaques Revaux, Claude Francois, στίχοι: Gilles Thibaut, ελληνικοί στίχοι: Γ. Πάριος)



Από το tracklist γίνεται φανερό πως ο τραγουδιστής δεν περιορίστηκε στο προσωπικό του ρεπερτόριο, αυτό δηλαδή που μας έχει συνηθίσει τα τελευταία χρόνια. Αποφασίζει να ερμηνεύσει τραγούδια που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα μουσικής: από μπολερό της Λατινικής Αμερικής και μπαλάντες, μέχρι ελαφρά και λαϊκά.

Ξεχωριστές στιγμές του διπλού δίσκου αποτελούν τα τραγούδια «Έλα για απόψε» του Χρήστου Χαιρόπολου, το σπουδαίο (όσο και αδικημένο) «Αδιέξοδο» των Ξαρχάκου - Παπαδόπουλου, αλλά και τα πιο λαϊκά «Κάνε λιγάκι υπομονή» του Τσιτσάνη, το «Ένα σφάλμα έκανα» των Δερβενιώτη - Μουρκάκου και το «Το ξέρω πια δεν μ’ αγαπάς» των Ζαμπέτα - Παπαδόπουλου. Πολύ όμορφα αποδόθηκε επίσης τόσο το ξενόφερτο «Τώρα πια», όσο και το «Όλα για τον έρωτα» των Ιγνατιάδη - Παπαδόπουλου.

Ξεχωριστή στιγμή για τον τραγουδιστή, αποτελεί το τελευταίο τραγούδι του δίσκου, με τίτλο «Δε μετανιώνω». Ο Γιάννης Πάριος έγραψε τους στίχους και ερμήνευσε το τραγούδι κατόπιν προτροπής - απαίτησης του Μάκη Μάτσα. Το τραγούδι έχει καθαρά αυτοβιογραφικό χαρακτήρα και σκιαγραφεί άψογα τον τραγουδιστή.

Η ακρόαση του δίσκου αφήνει πλούσια συναισθήματα, μιας και αυτή η επιλογή των τραγουδιών αποτελεί μια πλούσια αναδρομή στο ιστορικό του τραγουδιστή. Μόνη ένσταση, αποτελεί το «τώρα» του δίσκου: το υλικό αυτό θα έπρεπε να είχε παρουσιαστεί πολλά χρόνια πριν... Ο Γιάννης Πάριος, έχει την ικανότητα να ερμηνεύει με μοναδικό τρόπο τραγούδια αυτού του ύφους και κυρίως τα λαϊκά, ερωτικά τραγούδια. Μας χρωστά μια τέτοια, ολοκληρωμένη δουλειά. Ίσως, η μερική ενασχόληση να αποτελεί προπομπό κάποιας δουλειάς. Ίσως πάλι ο ίδιος να ήθελε να ωριμάσει ερμηνευτικά μέσα του, ώστε να μας δώσει το υλικό αυτό όσο πιο ακέραιο γινόταν. Σε κάθε περίπτωση, γεγονός αποτελεί πως ο ερωτικός Γιάννης Πάριος συνάντησε (επιτέλους) το ερωτικό, λαϊκό τραγούδι. Ελπίζω και σε ανάλογη συνέχεια.


Πρώτη δημοσίευση στις 14/11/2012: Γιάννης Πάριος: «Ο κύκλος του έρωτα»

Σχόλια

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση των άρθρων από άλλες ιστοσελίδες, δίχως την άδεια του συντάκτη.

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Live at the Acropolis - «για τους Θεούς»

«Αν η θέληση σου, σου προτάσσει ένα δρόμο, ενώ ο κόσμος ακολουθεί τον αντίθετο, τότε ακολούθησε το δρόμο που επιθυμείς. Δεν χρειάζεται να ακολουθείς το σωρό, δεν χρειάζεται να υποκύψεις στις ορέξεις του». Με αυτά τα πατρικά διδάγματα ο  Yanni   πορεύτηκε στη ζωή. Πεισματικά, έβαλε το κεφάλι κάτω και δούλεψε, κατακτώντας την υψηλότερη για αυτόν κορυφή. Μια κορυφή που, μπορεί για τον ίδιο να σήμαινε το τέλος ενός επίπονου δρόμου, σηματοδοτούσε όμως την αρχή μιας νέας και ακόμη συναρπαστικότερης πορείας.  Η ιδέα      Για τον  Yanni , το δικό του όνειρο ζωής, ήταν το να παίξει στο Ηρώδειο. Η αίγλη του θεάτρου, ο Παρθενώνας, που μοιάζει να κρέμεται στην άκρη του Ιερού βράχου και η ιστορία του χώρου, καθιστούν την παρουσία στο ιστορικό Ωδείο μια αξεπέραστη εμπειρία. Μορφές παγκόσμιου βεληνεκούς έχουν σταθεί στο Ηρώδειο:  Fairuz ,  Sinatra ,  Karajan, Κάλλας, για να μην αναφερθούμε και στους εγχώριους καλλιτέχνες . Η χρήση του χώρου αποτελεί έν...

Βαγγέλης Κορακάκης - Ο ευγενής φιλόσοφος

  Βαγγέλης Κορακάκης – Ο «ευγενής» φιλόσοφος Πολλοί ίσως απορήσουν με τον τίτλο του άρθρου ή ακόμη και να σπεύσουν να κρίνουν την εν λόγω παρομοίωση ως υπερβολική ή άστοχη. «Τι σχέση έχει η ευγένεια με τη φιλοσοφία» θα αναρωτηθεί κάποιος ή «γιατί θα πρέπει ένας φιλόσοφος να είναι απαραίτητα και ευγενής; Και από την άλλη, τι ορίζεται εν τέλει ως φιλοσοφία και τι ως ευγένεια;» ταβέρνα "Γεντί", Θεσσαλονίκη, 16/9/2022 To εξώφυλλο του δίσκου "Άδολη σιωπή", 2021 Χάρε σκληρέ, που ψάχνεις θύματα την περηφάνια μας δεν ακουμπάς. Χάρε σκληρέ, κι αν στήνεις μνήματα, είσαι πεντάρφανος και φουκαράς. «Μη μιλάς μες στη μιζέρια περί ήθους και τιμής» έλεγε ο Άκης Πάνου στο «Φέρε» που ερμήνευσε ο Γιώργος Νταλάρας το 1982. Και, αναλογιζόμενοι σε βάθος την αλήθεια αυτής της κουβέντας, αυτομάτως κλονίζονται μέσα μας οι επιταγές που πορεύουν τις κοινωνίες μας στα χρόνια. Το ερώτημα του αναγνώστη τώρα αλλάζει: «Επομένως δεν έχουν αντίκρισμα οι ορολογίες, δεν υφίστανται αξίες; Και ...

Όταν ο Frank Sinatra συνάντησε τον Carlos Jobim

Sinatra & Jobim στο στούντιο (1967) Από τον Γενάρη του 1999, το διεθνές αεροδρόμιο του Ρίο ονομάζεται  “Διεθνές αεροδρόμιο Antonio Carlos Jobim” (GIG), ως φόρος τιμής στον καλλιτέχνη που εφηύρε τη bossa nova.  Από το Μάιο του 2008, ένα Αμερικανικό γραμματόσημο φέρει τη μορφή του Frank Sinatra, τιμώντας έτσι τον πλέον ολοκληρωμένο καλλιτέχνη του περασμένου αιώνα. Πώς θα μπορούσαμε να συνδέσουμε αυτά τα δυο γεγονότα; Ένα γραμματόσημο επιτρέπει σε ένα γράμμα ή ένα δώρο για να ταξιδέψει από τη μία άκρη του κόσμου στην άλλη, αλλά η αποστολή προϋποθέτει την αξιοποίηση του εναέριου μέσου μεταφοράς, που θα εξασφαλίζει την παγκοσμιότητα της αποστολής. Αν λοιπόν η φωνή του Sinatra αποτελεί το διαβατήριο για να εισέλθει κάποιος στον μουσικό του κόσμο, τότε σίγουρα η μουσική του Jobim, αποτελεί τον καλύτερο τρόπο για να ταξιδέψει αυτός ο ήχος στα πέρατα του κόσμου. Θα χρειαστεί να γυρίσουμε πίσω στο χρόνο 49 ολόκληρα χρόνια, για να δούμε την συνάντηση αυτών των δυο ξεχωρισ...

Lawrence of Arabia - Το έπος

Ένα από τα πιο εμβληματικά κείμενα όλων των εποχών, στην δική μου κρίση, παραμένουν οι  «Επτά Στύλοι της Σοφίας» , του Τ. Ε. Lawrence (1888 – 1935), γνωστού και ως  «Λώρενς της Αραβίας» . Στις 900 περίπου σελίδες του βιβλίου  (μια μικρή αναφορά στο βιβλίο,  εδώ ) , ο Ουαλός συγγραφέας καταγράφει την στρατιωτική του δράση ενάντια των Τούρκων στην Μέση Ανατολή, συνεπικουρούμενος από τις νομαδικές φυλές των Αράβων και των Βεδουίνων, που ζούσαν και δρούσαν στην περιοχή. Το βιβλίο έχει μοναδική γραφή, πληρέστατες περιγραφές προσώπων, ιστορικών γεγονότων, τοπίων, καταιγιστική δράση και μια οπτική ματιά που, με μικρές μόνο αλλαγές στο πέρασμα του χρόνου, φωτογραφίζει την Μέση Ανατολή του σήμερα. Ποιος ήταν ο  Lawrence ; Γεννήθηκε στο  Tremadoc  της Βόρειας Ουαλίας το 1888, σπούδασε στην Οξφόρδη κλασικές γλώσσες, αρχαιολογία και μεσαιωνική ιστορία. Στα 21 του ανακαλύπτει τον Αραβικό κόσμο όταν, στα πλαίσια της διατριβής του, διένυσε ένα ταξίδι 1800 χιλιομέτρω...