Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σταύρος Λυγερός – Η ισλαμική τρομοκρατία

  

Καθώς οι εξελίξεις στο Προσφυγικό Ζήτημα τρέχουν (ή παραμένουν στάσιμες κατά άλλους) επηρεάζοντας τις ισορροπίες στην Διεθνή κοινότητα, εντείνεται ολοένα και περισσότερο η ανάγκη να χαρτογραφηθούν οι ρίζες του φαινομένου που σήμερα αποκαλείται «Ισλαμικός φονταμενταλισμός» και καθίσταται απειλητικός για την «πολιτισμένη» Δύση.
Αναγκαζόμαστε να προβούμε σε αυτήν την ενέργεια, μιας που καλούμαστε πλέον να ζούμε υπό τον φόβο των τρομοκρατικών επιθέσεων, των αυξημένων μέτρων καταστολής σε πόλεις, μαζικές συγκεντρώσεις και αεροδρόμια και της ανασφάλειας, που επηρεάζει τις μετακινήσεις των επιβατών ανά τον κόσμο. Για παράδειγμα, και μόνο το γεγονός ότι,  η πιθανότητα ενός τρομοκρατικού χτυπήματος αναθεωρηθεί τον τελικό προορισμό ενός ταξιδιού αναψυχής, μαρτυρά πως κάτι έχει αλλάξει στον καιρό μας.
Ο κ. Σταύρος Λυγερός είναι ένας από τους ελάχιστους Έλληνες δημοσιογράφους που ασχολείται διεξοδικά και για δεκαετίες με το κομμάτι των Διεθνών εξελίξεων και της Γεωπολιτικής, αφήνοντας μας παρακαταθήκη πλήθος βιβλίων και θεματολογίας (Κυπριακό, Μακεδονικό κτλ). Για αυτό και βρήκα άκρως ενδιαφέρον το νέο του συγγραφικό εγχείρημα, με τίτλο «Η ισλαμική τρομοκρατία», το οποίο συμπληρώνεται μέσα στον Ιούνιο από το αδελφό βιβλίο «Η εισβολή των αμάχων» και αφορά τις προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές.
Στο πρώτο βιβλίο, ο συγγραφέας ξετυλίγει το κουβάρι της Ιστορίας από την 11η Σεπτεμβρίου του 2001, όταν και άνοιξε, de facto, το μέτωπο μεταξύ της Δύσης και της τρομοκρατίας. Για τους γνώστες, έχουν βέβαια προηγηθεί δεκαετίες πολλών, «σιωπηλών» πολέμων, που αποσκοπούσαν συγκεκριμένους γεωπολιτικούς στόχους και περιελάμβαναν «κινήσεις χειρουργικής ακριβείας».
Για την Δύση, η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν η 11η Σεπτέμβρη, απ” όπου και ξεκινά ένας καταιγισμός εξελίξεων, με τις συνέπειες να αφορούν κυρίως τις χώρες της Μέσης Ανατολής αλλά και της Αφρικανικής ηπείρου, στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, όπου κλυδωνίζονται και καταρρέουν καθεστώτα δεκαετιών. Οι αναταραχές δίνουν ζωή στο Ισλαμικό κράτος που, λειτουργώντας εκδικητικά, μεταφέρει τον «πόλεμο» στην Ευρώπη, σε μια στιγμή που η τελευταία δείχνει αποπροσανατολισμένη και αναζητά εναγωνίως να βρει τον βηματισμό της.
Ο συγγραφέας αναλύει τα γεγονότα με ψύχραιμη όσο και ξεκάθαρη ματιά, παραθέτοντας αποκαλυπτικά ιστορικά στοιχεία και αποφεύγοντας να δικαιολογήσει τα κακώς κείμενα και των δυο πλευρών. Παραθέτει τα γεγονότα και τα κρίνει με την οπτική ενός αντικειμενικού παρατηρητή, που γνωρίζει το τι έχει συμβεί και υπό αυτό το πρίσμα εξετάζει τα αποτελέσματα των γεγονότων που βιώνουμε σήμερα. Αποφεύγει να πάρει θέση υπέρ της μιας ή της άλλης πλευράς, ακριβώς γιατί αντιλαμβάνεται πως αυτή η διένεξη δεν μπορεί να επιλυθεί με σκληροπυρηνικές απόψεις. Και αυτή του η στάση, θεωρώ πως αποτελεί τον ενδεδειγμένο τρόπο αντιμετώπισης ενός φαινομένου που κλονίζει συθέμελα τον Δυτικό τρόπο ζωής και αλλάζει τις συνήθειες των πολιτών σε ολόκληρο τον κόσμο.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.

Πρώτη δημοσίευση: BOOKLOVER’S BLOG / Books.gr by Eleftheroudakis

Σχόλια

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση των άρθρων από άλλες ιστοσελίδες, δίχως την άδεια του συντάκτη.

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Live at the Acropolis - «για τους Θεούς»

«Αν η θέληση σου, σου προτάσσει ένα δρόμο, ενώ ο κόσμος ακολουθεί τον αντίθετο, τότε ακολούθησε το δρόμο που επιθυμείς. Δεν χρειάζεται να ακολουθείς το σωρό, δεν χρειάζεται να υποκύψεις στις ορέξεις του». Με αυτά τα πατρικά διδάγματα ο  Yanni   πορεύτηκε στη ζωή. Πεισματικά, έβαλε το κεφάλι κάτω και δούλεψε, κατακτώντας την υψηλότερη για αυτόν κορυφή. Μια κορυφή που, μπορεί για τον ίδιο να σήμαινε το τέλος ενός επίπονου δρόμου, σηματοδοτούσε όμως την αρχή μιας νέας και ακόμη συναρπαστικότερης πορείας.  Η ιδέα      Για τον  Yanni , το δικό του όνειρο ζωής, ήταν το να παίξει στο Ηρώδειο. Η αίγλη του θεάτρου, ο Παρθενώνας, που μοιάζει να κρέμεται στην άκρη του Ιερού βράχου και η ιστορία του χώρου, καθιστούν την παρουσία στο ιστορικό Ωδείο μια αξεπέραστη εμπειρία. Μορφές παγκόσμιου βεληνεκούς έχουν σταθεί στο Ηρώδειο:  Fairuz ,  Sinatra ,  Karajan, Κάλλας, για να μην αναφερθούμε και στους εγχώριους καλλιτέχνες . Η χρήση του χώρου αποτελεί έν...

Βαγγέλης Κορακάκης - Ο ευγενής φιλόσοφος

  Βαγγέλης Κορακάκης – Ο «ευγενής» φιλόσοφος Πολλοί ίσως απορήσουν με τον τίτλο του άρθρου ή ακόμη και να σπεύσουν να κρίνουν την εν λόγω παρομοίωση ως υπερβολική ή άστοχη. «Τι σχέση έχει η ευγένεια με τη φιλοσοφία» θα αναρωτηθεί κάποιος ή «γιατί θα πρέπει ένας φιλόσοφος να είναι απαραίτητα και ευγενής; Και από την άλλη, τι ορίζεται εν τέλει ως φιλοσοφία και τι ως ευγένεια;» ταβέρνα "Γεντί", Θεσσαλονίκη, 16/9/2022 To εξώφυλλο του δίσκου "Άδολη σιωπή", 2021 Χάρε σκληρέ, που ψάχνεις θύματα την περηφάνια μας δεν ακουμπάς. Χάρε σκληρέ, κι αν στήνεις μνήματα, είσαι πεντάρφανος και φουκαράς. «Μη μιλάς μες στη μιζέρια περί ήθους και τιμής» έλεγε ο Άκης Πάνου στο «Φέρε» που ερμήνευσε ο Γιώργος Νταλάρας το 1982. Και, αναλογιζόμενοι σε βάθος την αλήθεια αυτής της κουβέντας, αυτομάτως κλονίζονται μέσα μας οι επιταγές που πορεύουν τις κοινωνίες μας στα χρόνια. Το ερώτημα του αναγνώστη τώρα αλλάζει: «Επομένως δεν έχουν αντίκρισμα οι ορολογίες, δεν υφίστανται αξίες; Και ...

Όταν ο Frank Sinatra συνάντησε τον Carlos Jobim

Sinatra & Jobim στο στούντιο (1967) Από τον Γενάρη του 1999, το διεθνές αεροδρόμιο του Ρίο ονομάζεται  “Διεθνές αεροδρόμιο Antonio Carlos Jobim” (GIG), ως φόρος τιμής στον καλλιτέχνη που εφηύρε τη bossa nova.  Από το Μάιο του 2008, ένα Αμερικανικό γραμματόσημο φέρει τη μορφή του Frank Sinatra, τιμώντας έτσι τον πλέον ολοκληρωμένο καλλιτέχνη του περασμένου αιώνα. Πώς θα μπορούσαμε να συνδέσουμε αυτά τα δυο γεγονότα; Ένα γραμματόσημο επιτρέπει σε ένα γράμμα ή ένα δώρο για να ταξιδέψει από τη μία άκρη του κόσμου στην άλλη, αλλά η αποστολή προϋποθέτει την αξιοποίηση του εναέριου μέσου μεταφοράς, που θα εξασφαλίζει την παγκοσμιότητα της αποστολής. Αν λοιπόν η φωνή του Sinatra αποτελεί το διαβατήριο για να εισέλθει κάποιος στον μουσικό του κόσμο, τότε σίγουρα η μουσική του Jobim, αποτελεί τον καλύτερο τρόπο για να ταξιδέψει αυτός ο ήχος στα πέρατα του κόσμου. Θα χρειαστεί να γυρίσουμε πίσω στο χρόνο 49 ολόκληρα χρόνια, για να δούμε την συνάντηση αυτών των δυο ξεχωρισ...

Lawrence of Arabia - Το έπος

Ένα από τα πιο εμβληματικά κείμενα όλων των εποχών, στην δική μου κρίση, παραμένουν οι  «Επτά Στύλοι της Σοφίας» , του Τ. Ε. Lawrence (1888 – 1935), γνωστού και ως  «Λώρενς της Αραβίας» . Στις 900 περίπου σελίδες του βιβλίου  (μια μικρή αναφορά στο βιβλίο,  εδώ ) , ο Ουαλός συγγραφέας καταγράφει την στρατιωτική του δράση ενάντια των Τούρκων στην Μέση Ανατολή, συνεπικουρούμενος από τις νομαδικές φυλές των Αράβων και των Βεδουίνων, που ζούσαν και δρούσαν στην περιοχή. Το βιβλίο έχει μοναδική γραφή, πληρέστατες περιγραφές προσώπων, ιστορικών γεγονότων, τοπίων, καταιγιστική δράση και μια οπτική ματιά που, με μικρές μόνο αλλαγές στο πέρασμα του χρόνου, φωτογραφίζει την Μέση Ανατολή του σήμερα. Ποιος ήταν ο  Lawrence ; Γεννήθηκε στο  Tremadoc  της Βόρειας Ουαλίας το 1888, σπούδασε στην Οξφόρδη κλασικές γλώσσες, αρχαιολογία και μεσαιωνική ιστορία. Στα 21 του ανακαλύπτει τον Αραβικό κόσμο όταν, στα πλαίσια της διατριβής του, διένυσε ένα ταξίδι 1800 χιλιομέτρω...