Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Βασίλης Ραφαηλίδης – Ιστορία (κωμικοτραγική) του Νεοελληνικού κράτους 1830-1974

Η Ελληνική Ιστορία που διαβάζουμε στα βιβλία, δεν είναι ποτέ αντικειμενική. Δεν μπορεί να καλύψει όλα τα γεγονότα από όλες τις πλευρές. Γιατί έχει γραφεί είτε «από δεξιούς», είτε «από αριστερούς». Και ο Βασιλής Ραφαηλίδης, όντας αριστερός, περιγράφει τα τεκταινόμενα σε αυτόν τον τόπο, ορμώμενος από την πολιτική του ταυτότητα.
Ο τρόπος όμως με τον οποίο αναφέρεται στα όσα, τραγικά αλλά και κωμικά συνάμα, διαδραματίστηκαν στον Ελλαδικό χώρο, από το 1833 έως και το 1974 είναι συγκλονιστικός. Και σκληρός. Και καθόλου κολακευτικός. Αλλά γνήσιος, αυθεντικός – για αυτό και κερδίζει τον αναγνώστη – ακόμη και εκείνον που θα σκύψει στο βιβλίο κουβαλώντας απόψεις αντίθετες.
Για τους καχύποπτους, να ξεκαθαρίσουμε πως το παρών βιβλίο δεν αποτελεί έναν ύμνο των αριστερών. Σκοπός της «στήλης» τούτης άλλωστε δεν είναι να κατευθύνει συνειδήσεις ή να αποδείξει λάθη και σωστά πολιτικών στάσεων. Σκοπός είναι να αναδειχθεί η ειλικρίνεια. Να διακριθεί το τι πήγε – και πάει – στραβά σε αυτόν τον τόπο και τι μπορούμε να πράξουμε, ως ενεργοί πολίτες, για να σώσουμε «οτιδήποτε, αν σώζεται».
Το βιβλίο μπορεί να γράφτηκε από έναν αριστερό, αλλά δεν εξυμνείται η αριστερά στις σχεδόν 500 σελίδες του. Τουναντίον, κατηγορείται για τα τραγικά της λάθη. Και υβρίζεται πολλάκις.
Τέλος, το βιβλίο τούτο, δεν απαγγέλλει στεγνά ιστορία, δεν παραθέτει μίζερα γεγονότα και ημερομηνίες. Αφηγείται, πάσχει με τα μύρια όσα ταλαιπωρούν αυτό το δύσμοιρο έθνος. Η απλή γραφή του, που γίνεται αντιληπτή δίχως να έχεις αποφοιτήσει από το Ιστορικό, θεωρώ πως αποτελεί ένα βοήθημα για εκείνους που ψάχνουν να βρουν κάποια πατήματα ιστορίας. Αποτελεί ένα εφαλτήριο για τον καθένα που θέλει να μάθει, έστω και συνοπτικά, το τι πραγματικά διακυβεύτηκε (και διακυβεύεται) σε αυτόν τον τόπο. Το συστήνω ανεπιφύλακτα σε όλους σας.
Υ.γ.: ευχής έργον να γραφόταν η Ιστορία κάποια στιγμή με την συγκατάθεση και των μεν, και των δε…
Χρόνια πολλά!!!  Καλή χρονιά σε όλους!

Πρώτη δημοσίευση: BOOKLOVER’S BLOG / Books.gr by Eleftheroudakis

Σχόλια

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση των άρθρων από άλλες ιστοσελίδες, δίχως την άδεια του συντάκτη.

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Live at the Acropolis - «για τους Θεούς»

«Αν η θέληση σου, σου προτάσσει ένα δρόμο, ενώ ο κόσμος ακολουθεί τον αντίθετο, τότε ακολούθησε το δρόμο που επιθυμείς. Δεν χρειάζεται να ακολουθείς το σωρό, δεν χρειάζεται να υποκύψεις στις ορέξεις του». Με αυτά τα πατρικά διδάγματα ο  Yanni   πορεύτηκε στη ζωή. Πεισματικά, έβαλε το κεφάλι κάτω και δούλεψε, κατακτώντας την υψηλότερη για αυτόν κορυφή. Μια κορυφή που, μπορεί για τον ίδιο να σήμαινε το τέλος ενός επίπονου δρόμου, σηματοδοτούσε όμως την αρχή μιας νέας και ακόμη συναρπαστικότερης πορείας.  Η ιδέα      Για τον  Yanni , το δικό του όνειρο ζωής, ήταν το να παίξει στο Ηρώδειο. Η αίγλη του θεάτρου, ο Παρθενώνας, που μοιάζει να κρέμεται στην άκρη του Ιερού βράχου και η ιστορία του χώρου, καθιστούν την παρουσία στο ιστορικό Ωδείο μια αξεπέραστη εμπειρία. Μορφές παγκόσμιου βεληνεκούς έχουν σταθεί στο Ηρώδειο:  Fairuz ,  Sinatra ,  Karajan, Κάλλας, για να μην αναφερθούμε και στους εγχώριους καλλιτέχνες . Η χρήση του χώρου αποτελεί έν...

Βαγγέλης Κορακάκης - Ο ευγενής φιλόσοφος

  Βαγγέλης Κορακάκης – Ο «ευγενής» φιλόσοφος Πολλοί ίσως απορήσουν με τον τίτλο του άρθρου ή ακόμη και να σπεύσουν να κρίνουν την εν λόγω παρομοίωση ως υπερβολική ή άστοχη. «Τι σχέση έχει η ευγένεια με τη φιλοσοφία» θα αναρωτηθεί κάποιος ή «γιατί θα πρέπει ένας φιλόσοφος να είναι απαραίτητα και ευγενής; Και από την άλλη, τι ορίζεται εν τέλει ως φιλοσοφία και τι ως ευγένεια;» ταβέρνα "Γεντί", Θεσσαλονίκη, 16/9/2022 To εξώφυλλο του δίσκου "Άδολη σιωπή", 2021 Χάρε σκληρέ, που ψάχνεις θύματα την περηφάνια μας δεν ακουμπάς. Χάρε σκληρέ, κι αν στήνεις μνήματα, είσαι πεντάρφανος και φουκαράς. «Μη μιλάς μες στη μιζέρια περί ήθους και τιμής» έλεγε ο Άκης Πάνου στο «Φέρε» που ερμήνευσε ο Γιώργος Νταλάρας το 1982. Και, αναλογιζόμενοι σε βάθος την αλήθεια αυτής της κουβέντας, αυτομάτως κλονίζονται μέσα μας οι επιταγές που πορεύουν τις κοινωνίες μας στα χρόνια. Το ερώτημα του αναγνώστη τώρα αλλάζει: «Επομένως δεν έχουν αντίκρισμα οι ορολογίες, δεν υφίστανται αξίες; Και ...

Όταν ο Frank Sinatra συνάντησε τον Carlos Jobim

Sinatra & Jobim στο στούντιο (1967) Από τον Γενάρη του 1999, το διεθνές αεροδρόμιο του Ρίο ονομάζεται  “Διεθνές αεροδρόμιο Antonio Carlos Jobim” (GIG), ως φόρος τιμής στον καλλιτέχνη που εφηύρε τη bossa nova.  Από το Μάιο του 2008, ένα Αμερικανικό γραμματόσημο φέρει τη μορφή του Frank Sinatra, τιμώντας έτσι τον πλέον ολοκληρωμένο καλλιτέχνη του περασμένου αιώνα. Πώς θα μπορούσαμε να συνδέσουμε αυτά τα δυο γεγονότα; Ένα γραμματόσημο επιτρέπει σε ένα γράμμα ή ένα δώρο για να ταξιδέψει από τη μία άκρη του κόσμου στην άλλη, αλλά η αποστολή προϋποθέτει την αξιοποίηση του εναέριου μέσου μεταφοράς, που θα εξασφαλίζει την παγκοσμιότητα της αποστολής. Αν λοιπόν η φωνή του Sinatra αποτελεί το διαβατήριο για να εισέλθει κάποιος στον μουσικό του κόσμο, τότε σίγουρα η μουσική του Jobim, αποτελεί τον καλύτερο τρόπο για να ταξιδέψει αυτός ο ήχος στα πέρατα του κόσμου. Θα χρειαστεί να γυρίσουμε πίσω στο χρόνο 49 ολόκληρα χρόνια, για να δούμε την συνάντηση αυτών των δυο ξεχωρισ...

Lawrence of Arabia - Το έπος

Ένα από τα πιο εμβληματικά κείμενα όλων των εποχών, στην δική μου κρίση, παραμένουν οι  «Επτά Στύλοι της Σοφίας» , του Τ. Ε. Lawrence (1888 – 1935), γνωστού και ως  «Λώρενς της Αραβίας» . Στις 900 περίπου σελίδες του βιβλίου  (μια μικρή αναφορά στο βιβλίο,  εδώ ) , ο Ουαλός συγγραφέας καταγράφει την στρατιωτική του δράση ενάντια των Τούρκων στην Μέση Ανατολή, συνεπικουρούμενος από τις νομαδικές φυλές των Αράβων και των Βεδουίνων, που ζούσαν και δρούσαν στην περιοχή. Το βιβλίο έχει μοναδική γραφή, πληρέστατες περιγραφές προσώπων, ιστορικών γεγονότων, τοπίων, καταιγιστική δράση και μια οπτική ματιά που, με μικρές μόνο αλλαγές στο πέρασμα του χρόνου, φωτογραφίζει την Μέση Ανατολή του σήμερα. Ποιος ήταν ο  Lawrence ; Γεννήθηκε στο  Tremadoc  της Βόρειας Ουαλίας το 1888, σπούδασε στην Οξφόρδη κλασικές γλώσσες, αρχαιολογία και μεσαιωνική ιστορία. Στα 21 του ανακαλύπτει τον Αραβικό κόσμο όταν, στα πλαίσια της διατριβής του, διένυσε ένα ταξίδι 1800 χιλιομέτρω...